دانلود آهنگ جدید - صفحه 51 از 377 - دانلود آهنگ

«دف نوازان مشتاق» در تهران می نوازند

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

طی ۲ شب

«دف نوازان مشتاق» در تهران می نوازند

کنسرت گروه «دف نوازان مشتاق» به سرپرستی مهرداد کریم خاوری ۶ و ۸ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت برگزار می شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، گروه «دف نوازان مشتاق» با اجرای ۶۰ نفر از اعضای این گروه به سرپرستی و آهنگسازی مهرداد کریم خاوری نوازنده و مدرس ساز های کوبه ای ۶ و ۸ تیرماه در تالار وحدت روی صحنه می رود.

بخش اول این کنسرت به بداهه نوازی فردین کریم خاوری نوازنده تار، سه تار و شور انگیز به همراهی مهرداد کریم خاوری اختصاص دارد.

در بخش دوم نیز گروه «دف نوازان مشتاق» متشکل از ۶۰ نفر نوازنده سازهای کوبه ای شامل سازهای دف، تنبک، ضرب زورخانه، دهل، سنج و دمام به سرپرستی مهرداد کریم خاوری به اجرای قطعاتی از ساخته و تنظیم های این هنرمند می پردازند.

مهرداد کریم خاوری متولد ۱۳۴۷ در شهر سنندج از سال ۱۳۶۱ تدریس دف را در تهران آغاز کرده است. وی در آلبوم های متعددی از جمله «یادواره نور علی برومند» گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی به هنرنمایی پراخته و از آثار وی می توان به «حلقه هستی»، «حلقه رندان» و «کتاب آیین دف نوازی» (در سه جلد) نام برد. این هنرمند تاکنون در کنار گروه های مختلف کنسرت هایی در ایران و خارج از کشور اجرا کرده است.

گروه «دف نوازان مشتاق» از سال ۷۶ به سرپرستی مهرداد کریم خاوری تاسیس شد و در دوران فعالیت خود کنسرت هایی در تهران (تالار وحدت)، شهرستان‌ها و خارج از کشور روی صحنه برد.

عواید فروش شب اول این کنسرت به موسسه خیریه شروین اختصاص خواهد داشت.

منبع: مهر

منبع : موسیقی ما

نشست خبری «خنیاگران سرزمین مادری» برگزار شد

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

نشست «خنیاگران سرزمین مادری» برگزار و طی آن این نکته مطرح شد که برخی افراد از فرزندان هنرمندان موسیقی نواحی استفاده می کنند تا به نام این هنرمندان، پول جمع کنند.

به گزارش خبرنگار مهر، صبح امروز دوشنبه ۲۸ خرداد نشست خبری «خنیاگران سرزمین مادری» به همراه تجلیل از عثمان محمدپرست، با حضور هوشنگ جاوید پژوهشگر موسیقی نواحی، ایوب سعیدی نوازنده دوتار و محسن سلیمانی رییس فرهنگسرای ارسباران در محل این فرهنگسرا برگزار شد.

در ابتدای این نشست محسن سلیمانی رییس فرهنگسرای ارسباران گفت: برنامه های مختلفی را در زمینه ایجاد و گسترش هنرها به خصوص در حوزه موسیقی دنبال می کنیم که از آن جمله می توان به برنامه «خنیاگران سرزمین مادری» اشاره کرد که در این دوره از برگزاری، به موسیقی خراسان می پردازد. نباید فراموش کرد که موسیقی بخشی از فرهنگ است که نیازمند شناسایی و معرفی آن به جامعه هستیم.

هوشنگ جاوید پژوهشگر موسیقی نیز بیان کرد: همه می دانند خراسان سرزمین خنیاگران است و جایگاه و پایگاه این نوع از موسیقی قبل و بعد از اسلام، خراسان است. خنیاگری در خراسان وامدار کسانی چون باربد است، البته پس از اسلام نیز می توان به چهره های بزرگی در حوزه موسیقی خراسان از جمله فارابی و خیام اشاره کرد و تاکید می کنم که خنیاگری در خراسان پایگاه بسیار مهمی از نظر تاریخی دارد.

ایوب سعیدی نوازنده دوتار نیز در ادامه این نشست با اشاره به مساله آموزش و توجه به موسیقی نواحی گفت: یکی از مسایل مهم در آموزش استفاده از فضای مجازی است چرا که آهنگساز و نوازنده موسیقی نواحی بنا به دلایلی مجبور به انتشار اثر خود در فضای مجازی است. نباید فراموش کرد که یک کار جدی می تواند افراد زیادی را به آموزش موسیقی نواحی علاقه مند کند، به همین دلیل ما باید کار جدی در موسیقی نواحی داشته باشیم تا علاقه مند به موسیقی نواحی بیشتر شود.

جاوید نیز بیان کرد: امیدوارم در تولیدات خود اصالت را حفظ کنیم، البته این به این معنا نیست که نوآوری نداشته باشیم. برخی از کارهای ارکسترال نوآوری دارند اما اصالت ندارد.

وی در پاسخ به سوءاستفاده از نام بزرگان موسیقی نواحی در فضای مجازی بیان کرد: عثمان محمدپرست در خراسان یک استثناء است و موسیقی خاص خود را دارد. متاسفانه عده ای یاد گرفته اند که از فرزندان این هنرمندان استفاده کنند تا به نام هنرمند پول جمع کنند. اگر مسیر درست و حمایت ها قانونی باشد چنین اتفاق هایی رخ نمی دهد. خیلی مهم است هنرمندان ما به مسئولان ارشاد در شهرستان ها اعتماد کنند.

محسن سلیمانی نیز در پایان درباره «مراسم خنیاگران سرزمین مادری» گفت: در این مراسم اجرای موسیقی توسط استاد عزیز تنها برگزار می شود و ورود برای عموم آزاد است. البته این احتمال وجود دارد که عثمان محمدپرست به دلیل مشکلات جسمانی نتواند موفق به حضور در این مراسم شود.

منبع : موسیقی ما

آلبوم «با خودم می‌رقصم» مانی رهنما ابتدا به صورت دیجیتالی منتشر می‌شود

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

بر خلاف روال آثار موسیقی و از روز ۳۰ خرداد

آلبوم «با خودم می‌رقصم» مانی رهنما ابتدا به صورت دیجیتالی منتشر می‌شود

مانی رهنما
مانی رهنما

تاریخ انتشار آلبوم «با خودم می‌رقصم» با صدای «مانی رهنما» مشخص شد. این اثر از روز ۳۰ خرداد به صورت دیجیتالی و به تهیه‌کنندگی «علی اوجی» منتشر خواهد شد و در اتفاقی جالب و برای اولین‌بار قرار است نسخه فیزیکی این اثر روز ۱۵ تیر به بازار عرضه شود. برای انتشار دیجیتالی این اثر هم جشن مفصلی تدارک دیده شده که قرار است در آن علاوه بر هنرمندان سرشناس، جمعی از مخاطبان و طرفداران مانی رهنما هم حضور پیدا کنند.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، آلبوم «با خودم می‌رقصم» شامل یازده قطعه با تنظیم‌های بهنام رهنما است. تمامی قطعات این مجموعه آکوستیک هستند و ضبط آنها بیش از پنج سال در استودیو پاپ به طول انجامیده است. این مجموعه به تهیه‌کنندگی «علی اوجی» آماده انتشار شده و قرار است همزمان با یک جشن امضای بزرگ به بازار عرضه شود. شنیده‌ها حکایت از آن دارد که قطعات این مجموعه فضایی کاملاً متفاوت نسبت به آثار گذشته مانی رهنما دارد و او در این اثر تجربیات جدیدی در مقوله کلام و موسیقی داشته است.

آخرین آلبوم مانی رهنما به نام «من و تو» در سال ۹۱ به بازار عرضه شد و همکاری این خواننده با علی اوجی در مقام تهیه‌کننده موفق بود و آنها سراغ تولید آلبوم با خودم می‌رقصم رفتند. مانی رهنما پس از آلبوم من و تو مجموعه چند اجرا در تهران و شهرهای مختلف ایران روی صحنه برد. همچنین علاوه بر پیگیری روند تولید آلبوم با خودم می‌رقصم، تک‌قطعات مختلفی را هم به مخاطبانش ارائه کرد.

منبع: سایت خبری و تحلیلی موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir

منبع : موسیقی ما

هوشنگ کامکار: اگر آهنگساز نمی‌شدم، دوست داشتم شاعر بودم

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر
«هوشنگ کامکار» یکی از ستون‌های موسیقی ایران است طی دهه‌های بسیار. نه فقط به خاطر اینکه موزیسین بزرگی است و آثارش همگی جزو ماندنی‌‌ترین آثارِ موسیقایی ایران هستند؛ نه به خاطر اینکه خیلی زود جای «پدر» را گرفت و شد سرپرستِ گروه کامکارها و به کمک برادرانش گروه را پویا کرد و شدند هر کدام‌شان خالقِ آثارِ متعددِ ماندگار و نسل‌های بعدی کامکارها را نیز تربیت کرد؛ او ستونِ موسیقی ایران است؛ چون به چیزهایی فکر می‌کند که کسی جز او دغدغه‌اش نیست. آرام نشسته است در دفترِ آموزشگاهِ اصیلِ کامکارها و تمام مدت به موسیقی ملی فکر می‌کند. به موسیقی کلاسیک، به نوآوری‌هایی که اصالت داشته باشد و به تربیتِ شاگردان در همان آموزشگاهِ قدیمی‌شان.

«هوشنگ کامکار»‌ آدمِ خاصی است. کم حرف است، صریح است و پر کار و میلی به دیده شدن ندارد – که البته آن‌قدری بزرگ است که این میل، آخرین خواسته‌اش در زندگی باشد- اما او مدام در حالِ نوشتنِ‌ آثار جدید است. اگر این گفت‌وگو را بخوانید؛ خواهید دید که چقدر کارهای منتشر نشده دارد؛ همه‌ی اینهاست که سبب می‌شود گفت وگو با او یک اقبال بزرگ باشد – اقبالی که البته کمتر نصیبِ کسی می‌شود- باید او را شنید تا با دغدغه‌های آهنگسازِ بزرگی آشنا شد که دلش برای این سرزمین می‌تپد، برای این موسیقی و برای جوانانش.

  • استاد به عنوان اولین سوال درباره‌ی آلبوم «هیچ در هیچ» توضیح می‌دهید؟ این اثر بعد از چند سال، جدیدترین تجربه‌ی شما در عرصه‌ی موسیقی باکلام است که به انتشار درخواهد آمد و نکته‌ی مهم در آن، استفاده از اشعار شاعری چون «بیژن جلالی» است که تاکنون حضور پررنگی در عرصه‌ی موسیقی نداشته است و البته چندان هم شناخته شده نیست؛ اگرچه استفاده از شاعرانِ کمتر شناخته شده را ما پیش از این نیز در بسیاری از آثار شما شاهد بودیم.

این اتفاق با «در گلستانه» آغاز شد؛ آن زمان که من این اثر  را منتشر کردم، عوام چندان با «سهراب سپهری» آشنایی نداشتند؛ اما انتشار همان اثر به معرفی این شاعر چنان کمک کرد که حالا خودم در بسیاری از روستاها شعار «تا شقایق هست زندگی باید کرد» را می‌بینم. البته آن زمان خیلی‌ها هم به استفاده از اشعارِ این شاعر اعتراض کردند.

  • که گویا برای شما مهم نبوده و همچنان به آن راه ادامه دادید تا به «هیچ در هیچ» رسیدید و استفاده از اشعار جلالی که او هم چندان شاعر شناخته‌شده‌ای میان عوام نیست.

به «بیژن جلالی»، سهراب سپهریِ دیگر می‌گویند و به جز آنهایی که ادیب هستند، کمتر کسی ایشان را می‌شناسد. سبک شعر او «سپید» است و من توضیح کاملی از زندگی‌‌نامه‌ی او در آلبوم نوشته‌ام. «بیژن جلالی» خواهر زاده‌ی صادق هدایت و از دوستان خانوادگی ما بود. او آدم بسیار افتاده‌ای بود و ای‌کاش جوانان ما کسانی مثلِ او را می‌شناختند و از آنها الگو می‌گرفتند. وقتی اشعارِ کسی مثلِ او را می‌خوانی، متوجه می‌‌شوی دنیایش چیز دیگری است؛ اشعار او بسیار لطیف است؛ مثلا می‌گوید: « با هر غم به چاهی فرو می‌افتم که در آمدنم نیست/ با هر شادی به آسمانی پرواز می کنم که سقفی ندارد/ چه بسیارند آن ها که بر خاک می‌روند و شتاب می‌کنند یا آهسته می‌روند/  و چه بسیار آن ها که زیر خاک خفته اند و صدای پای کسی آنها را بیدار نمی کند.»‌ بعد زمانی که می‌خواهی از نظر موسیقایی چیزی بنویسی که شبیه «در گلستانه» یا آثارِ دیگرت نباشد؛ اینجاست که کار سخت می‌شود. روزی که می‌خواستم روی اشعار ایشان کار کنم، با آقای «احمدرضا احمدی» صحبت کردم و ایشان هم از این اتفاق بسیار خوشحال شدند و البته از من پرسیدند این اشعارِ سپید است، چگونه می‌خواهی روی آن موسیقی بنویسی؟

  • سوال من هم همین است.

جلالی شاعر بسیار مدرنی است و به همین خاطر موسیقی این اثر آمیزه‌ای از سنت و مدرنیته است؛ چیزی شبیه موسیقی ملی که در آن می‌توان از هر تکنیکی بهره برد؛ به‌نظرم همان‌طور که مولانا به عرفان سنتی اعتقاد داشته است، بیژن جلالی به عرفان مدرن معتقد بوده؛ به همین خاطر من ملودی‌هایی که تا حدی با گوش آشناست و از موسیقی ایران گرفته شده را با تکنیک های مدرن جهانی ترکیب کرده ام، ضمن اینکه در قطعه‌ای از این اثر از یک بیت مولانا استفاده کردم که می‌‌گوید: «من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو»‌ و آن را با اشعار جلالی ترکیب کرده‌ام.  البته خیلی انتظار ندارم مردم از این کار استقبال کنند؛ این ماجرا هم اهمیتِ چندانی برایم ندارد؛ کارِ خودم را کردم و تلاش تا از شعر، فرهنگ و ملودی‌های خودمان بهره بگیرم.

  • این کار سخت نبود؟

به سخت بودنش کاری ندارم؛ اما فکر می‌کنم  دل و جرأت می خواهد آدم کاری کند که فردا فلان شاعر سنتی ناسزا نگوید یا فلان موزیسین سنتی اعتراض نکند که چرا این کار را کرده‌ای؟ البته مسایلی از این دست هیچ‌وقت برای من مهم نبوده است.

  • آقای کامکار به نظر می‌رسد شما به استفاده از اشعارِ شاعران معاصر اصرار دارید؛ درست مثلِ موسیقی‌تان که در حین بهره گیری از موسیقی سنتی و کلاسیک، ویژگی معاصر بودن دارد؛  این در حالی است که کسانی که در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک کار می‌کنند به ادبیات مانند یک وسیلهی تزئینی نگاه می کنند؛ دلیل این همه اهمیتِ شما به ادبیات چیست؟

می‌دانید اگر آهنگساز نمی‌شدم، دوست داشتم شاعر بودم، از کودکی دیوانه‌ی شعرهای آقای کدکنی بوده‌ام.

  • که اثری هم بر اساس اشعارشان ساختید.

آقای کدکنی جدای از شعرهایشان، انسان بسیار والایی هستند؛ زمانی که من و خانم گلی امامی سال‌ها پیش برای اولین بار به منزل ایشان رفتیم ایشان طوری برخورد کردند که واقعا برای من تعجب آور بود، خانم امامی گفتند آقای کامکار شما را خیلی دوست دارند، ایشان تمام زندگی پدرم، من و کامکارها را گفتند، حتی چیزهایی که شاید من خودم هم فراموش کرده بودم. آقای کدکنی در زبان، زبان عربی، ادبیات وفلسفه بسیار متبحر هستند؛ اما بسیار متواضع؛ من از اینگونه افراد، افتادگی را یاد می‌گیرم و از آن طرف در قبال این شعرها تعهدی احساس می‌کنم که باید آنها را به زبان موسیقی درآورم؛ اگرچه ادبیات و شعر ما خیلی پیشرفته‌تر از موسیقی‌مان است و در کنارِ تمام اینها گفتم که من شعر را بسیار زیاد دوست دارم.

  • چطور خواندنِ اثر را به «صبا» و «ارسلان» سپردید؟ به خاطر اینکه معمولا در فرهنگ ما اثر را به نامِ خواننده می‌شناسند؛ بی‌توجه به اینکه این اثر آهنگسازی داشته است؟

می‌دانید چرا یک کار به نام خواننده تمام می‌شود؟ برای این که خود موسیقی چیزی جز خواننده ندارد. شما به آثارِ آهنگسازهای بزرگِ رمانتیک نگاه کنید؛ اپراها و آریاهایشان را هزار خواننده اجرا کرده‌اند و همچنان به نامِ خودشان شناخته می‌شود. سپردنِ این اثر به صبا و ارسلان اما دلیل دیگری داشت؛ اجرای این اثر بسیار مشکل است؛ چون مدولاسیون‌های مختلفی دارد؛ اما آنها کار را بسیار خوب اجرا کردند؛ من خواننده‌ای را نمی‌شناسم که از پس اجرای این اثر برآید.  البته هر خواننده‌ای که دوست دارد، می‌تواند این اثر را هر زمان که خواست اجرا کند و من مخالفتی با این ماجرا ندارم. البته با بخشی از حرفِ شما نیز موافق هستم؛ همه فقط خواننده‌ها را می‌شناسند نه کسی مثل لطفی و علیزاده که نیم قرن ساز زده‌اند؛ این در حالی است که شما هنر این افراد را نمی‌توانید با خواننده‌ای که تنها یک ردیف یاد گرفته، مقایسه کنید.

  • خوانندگان هیچ زمانی تا این اندازه در موسیقی ایران نقشِ پررنگ داشته‌اند؟

مساله اینجاست که الان مناسبات درست نیست؛ خواننده‌ای که رییس یک شرکت در عرض یک سال او را خواننده کرده هنرمند است؟ من اثری که یک سال برایش زحمت کشیده‌ام را به او بدهم تا بخواند؟

  • با همه‌ی اینها بخش مهمی از آثار شما ساز و آواز است.

بله؛ اما موسیقی اینسترومنتال هم بسیار دارم. مدت زمان زیادی از انتشار «کوچه‌های چوارباخ»‌ نمی‌گذرد.

  • و البته کنسرتوهایتان برای سازهای مختلف ایرانی.

بله؛ به تازگی هم یک کنسرتو برای ویلون نوشته ام که امیدوارم یک ارکستر سمفونیک و رهبری پیدا شود که بتوانم آن را اجرا کنم. کارهای جدید زیادی دارم؛ برای مثال ۹ قطعه‌ی سمفونیک برای ارکستر نوشته‌ام که باز هم امیدوارم یک شرکت من را دوست داشته باشد و این کارها منتشر شود. (خنده) البته شرکت‌ها هم  حق دارند تنها به سودشان فکر کنند، چون دلشان به حال موسیقی نمی سوزد.

  • اگر اشتباه نکنم واریاسیونی نیز روی تم «نوایی» خلق کرده‌اید.

بله! نوایی، واریاسیونی دارد که در موسیقی جهان و ایران کار نویی است، خیلی از آهنگ سازان دنیا واریاسیون نوشته‌اند؛ ولی یک تم و ملودی را می‌گیرند و ریتم و فواصل آن تم به صورت‌های مختلف مدام تغییر می‌کند، ولی در واریاسیون نوایی شما یک نت را هم نمی‌توانید پیدا کنید که ارتباطی با ملودی نوایی نداشته باشد، کنترباس، ویلون، فلوت و هر سازی که شما فکر کنید، یک ارتباط ارگانیک با ملودی نوایی دارد.

  • کنسرتو ویولون چه خصوصیتی دارد؟

این اثر بر اساس تم ها و ملودی های ایرانی برای ویلون نوشته شده است و در برخی جاهای آن ملودی کردی می‌آید و دارای تکنیک زیبایی هم هست. زمانی که نت آن را به «ارسلان» دادم گفت خیلی آسان نیست و تکنیک پیچیده‌‌ای دارد؛ به هر حال منتظر هستم کسی مانند آقای مهدوی که در اثر «هیچ در هیچ» از همه چیز گذشت کرد؛ این آثار را هم منتشر کند. البته خاطرات سرباز قهرمان، در عمق کارون، زیباست هورامان و فاجعه‌ی خرمشهر برای ارکستر هم آماده‌ی انتشار است.

  • شما می‌فرمایید که انتظار استقبال از این اثر را ندارید؛ اما ساختِ اثری مثل «هیچ در هیچ» قطعا با هزینه‌های بسیاری همراه است.

شانس بزرگِ من این است که اکثر کارهایم را برادرانم می‌نوازند و هزینه‌ی چندانی ندارم، اگر تمام هزینه‌های «هیچ در هیچ» با من بود، چیزی در حدود صد میلیون تومان هزینه داشت و عملا امکان انتشار آن را از بین می‌رفت؛ به‌خصوص اینکه شرکت‌های انتشار موسیقی هم نه‌تنها پولی برای این آثار نمی‌دهند که حتی آن را منتشر هم نمی‌کنند. به هر حال من از آقای مهدوی تشکر می‌کنم که این کار را منتشر کردند، چون وضعیتِ موسیقی ما به جایی رسیده که منِ آهنگساز  باید یک پول دستی به شرکتی بدهم تا اثرم را پخش کند.

  • واقعا معتقد هستید که در موسیقی ملی می‌توان از تمام تکنیک‌ها بهره برد؟

حتما؛ من به تمام کسانی که موسیقی ملی ایران کار می‌کنند؛ پیشنهاد می‌کنم از هر تکنیکی که در جهان وجود دارد، استفاده کنند؛ اما به شرط اینکه موسیقی‌ای که به گوش شنونده می‌رسد هویت ملی داشته باشد؛ فقط در این میان یک نکته وجود دارد و آن اینکه آهنگ‌سازانِ جوان ما درگیر مسائل دیگری در عرصه‌ی موسیقی هستند که نتیجه‌ی آن شده است تولید آثاری که ارزش و هویت ملی ندارند. همه به گمانِ خودشان فکر می‌کنند دارد کارِ «مدرن» انجام می‌دهند یا «نوآوری» می‌کنند.

هرگز! به شرط آنکه هویت و ارزش داشته باشد؛ برخی‌ها به گمانِ خودشان دارد نوآوری می‌کند، در حالی‌که نوآوری باید در سکوی سنت‌ها باشد و اصولی داشته باشد. شما فکر می کنید گذشته‌ی آهنگ سازان اروپا چگونه بوده است؟ حتما در بستر آثار گذشتگان‌شان حرکت کرده‌اند. چند وقتِ پیش، خانم آهنگسازی قطعه‌ای را به من داد تا نظرم را بگویم، وقتی از او پرسیدم، این اثر در چه سبکی است؟ گفت «آتونال میوزیک»؛ گفتم دخترم آتونال میوزیک چندین نوع دارد کدامش را نوشته‌اید؟ حتی پاسخ این را هم نمی‌دانست. این تقصیر استادی است که مبانی را هم به او یاد نداده و تنها وقت و پولِ او را هدر داده است. یک روز یکی از آهنگسازانِ مدرن – که نامش را نمی‌آورم- با افتخار تعریف می‌کرد که کنترپوان مدالِ قرنِ چهاردهم نوشته است، بعد من تعجب کردم و با خودم گفتم که: «من کامکار چقدر دیوانه‌ام که هارمونی قرن بیستم ترجمه می کنم.» دوست داشتم از آن آقا بپرسم، وظیفه ی شما نیست که کتاب‌های مدرن را ترجمه کنید؟ شینده‌ام که برخی می‌گویند، آهنگسازی خواندنی نیست؛ هیچی نباید یاد بگیری، نه ارکستراسیون نه هارمونی… در این شرایطی چه انتظاری از آثاری که تولید می‌شود، دارید؟ ممکن است خیلی ها باشند که استعداد و ذوق داشته باشند و بتوانند آهنگسازی کنند؛ ولی نه جایی هست که به آنها آموزش دهند و نه کمکشان کند که آثارشان اجرا شود.

  • خب شاید به جهانی شدن فکر می‌کنند. استاد، به هر حال این مساله یک کمبود در موسیقی ماست.

اشتباه همین است؛ اگر شما بخواهید اثری بنویسید که بسیار مدرن باشد و مثلا در نیویورک قابل پذیرش؛ هرگز موفق نخواهید شد؛ چون نمونه‌های بسیار برتر آن وجود دارد؛ اما اگر برای فرهنگ خودتان کار کنید، در همان غرب هم برای شما احترام قائل می‌شوند و فرهنگ موسیقی ما ارتقاء پیدا می‌کند. البته جوانان هم تقصیری ندارند؛ به هر حال آهنگ سازانِ نسلِ گذشته به آهنگ سازان جوان کمک نمی‌کنند و آنها بعد از اینکه سال‌ها در این بیراهه می‌روند، تازه به فرهنگ خودمان بر می‌گردند.

  • شما مخالف حرکت‌هایی از این دست هستید؟

نه! هر کس هر کاری دلش می‌خواهد انجام دهد؛ اما به شرط اینکه آن آثار واقعا مدرن باشد، در حال حاضر تجربیاتی را به اسم کارهای جدید به خوردِ مخاطب می‌دهند که در اوایل قرن بیستم همه‌شان در دنیا تجربه شده‌اند. ضمن اینکه خیلی از این تجربیات به دردِ جامعه‌ی ما و جامعه‌ای که هنوز از لحاظ فرهنگِ هنری به ارتقا نرسیده است، نمی‌خورد؛ چه لزومی دارد ما آثار آهنگسازان کلاسیک را بارها و بارها اجرا کنیم  و به موسیقی ملی خودمان توجه نکنیم؟ هیچ استقبالی از آثارِ آهنگسازانِ جوان ما که در حال نوشتنِ موسیقی با هویت ملی هستند، نمی‌شود، کجا دیده‌اید که ارکستر سمفونیک به آهنگ‌سازان ایرانی که موسیقی آنها تکنیک، جذابیت و هویت دارد توجه کند؟  فقط گاهی در برخی سایت‌ها درباره‌ی آن حرف زده می‌شود. از آن طرف در تلویزیون، رادیو و جاهای دیگر برای آموزش موسیقی جوانان ما برنامه‌ای وجود ندارد تا موسیقی‌های با هویت و علمی به مردم معرفی شود؛ شنیده‌ام خوانندگان پول می‌دهند تا در تلویزیون صدایشان را پخش کنند و شنیده شوند؛ در نتیجه این افراد به عمق خوانندگانِ خوب به مردم معرفی می‌شوند ؛ اما کسی که این کار را انجام می‌دهد، همان خواننده‌ای است که مردم می‌توانند آهنگ هایش را گوش دهند و برای خودشان الگو قرار دهند؟  این حرکات است که هنر با هویت و فاخر ما را سرکوب می کند، مردم از کجا باید بدانند موسیقی خوب کدام است؟ جاهای دولتی هم سفارشات خودشان را به دوستانشان می‌دهند.

  • آقای کامکار قطعه‌‌ای که برای جام جهانی ساخته شد را شنیدید؟

این اثر نه یک اثرِ سمفونیک با ارزش است و نه کارِ پاپی دارای تکنیک! به نظرم «سالار عقیلی» با وجود آنکه صدای خوبی دارد؛ طبق درخواستِ آهنگساز تن صدایش را عوض کرده در نتیجه بد خوانده است.

  • مگر اثری با این ابعاد که عنوانِ «ملی» به خود می‌گیرد، نباید با حداقل مشورت بزرگان موسیقی باشد؟

ببینید، مدت‌ها قبل، آقای صفی پور با من صحبت کردند؛ اما من به ایشان پیشنهاد دادم که فراخوانی منتشر کنند و از شاعران و ملودی‌پردازان بخواهند تا ایده‌هایشان را ارایه دهند. یعنی شما اعلام کنید شاعران خوب شعر بگویند و ملودی‌نویسان روی شعرها کار کنند و برای ارکسترهای باکیفیت تنظیم کنند. ارکستری که به درد جام جهانی و فوتبال بخورد؛ ایشان پیشنهاد دادند  که من این قطعه را بسازم که گفتم تخصص من و ارسلان در این حیطه نیست، نیاز به آهنگسازِ جوانی دارد که ملودی‌ای شاد و محرک انگیز بنویسد تا مردم بتوانند آن را زمزمه کنند. ساختن چنین قطعه‌ای کارِ ساده‌ای نیست و هیچ دلیلی ندارد که کار، ارکستر سمفونیک باشد.

  • شما مخالفتی نداشتید که اثر پاپ باشد؟

چرا داشته باشم؟ موسیقی پاپ هم می‌تواند بی‌کیفیت یا با کیفیت باشد؛ اصلا هر نوع موسیقی می‌تواند ارزشمند یا بی‌ارزش باشد؛ اما همان‌طور که پیش از این گفتم؛ دستگاه‌های دولتی راحت‌ترین راه را انتخاب می‌کنند؛ چون حالا شهرداد روحانی و فریدون شهبازیان در بنیاد رودکی هستند، ساختِ این قطعات به آنها سفارش داده می‌شود. من نمی‌گویم این آثار خوب است یا بد؛ اما جای این دو، هر آهنگسازی هم که در آن مجموعه بود کار را می‌ساخت و این خیلی اتفاق بدی است.

  • آقای کامکار شما به این نکته اشاره دارید که ارکسترهای دولتی کارِ آثارِ آهنگسازانِ جوان را اجرا نمی‌کنند، مگر کار آثار آهنگسازان پیشکسوت اجرا می‌شود؟ مثلا کارِ شما؟

من چندان در جریان برنامه‌های ارکستر سمفونیک نیستم؛ اما اهمیتی هم نمی‌دهم به اینکه چرا آثارِ من را اجرا نمی‌کنند. من هفت سال در فرهنگ‌سرای بهمن ارکستر سمفونیک داشتم که به قطع می‌توانم بگویم کیفیتِ آن بسیار بالا بود و رهبرانی چون «کریستین دیوید» و «صهبایی» آن را رهبری کردند؛ اما یک‌بار به آنها نگفتم کار من را اجرا کنید؛ من و آقای «غریب‌پور» خودمان هزینه‌های ارکستر را تامین می‌کردیم؛ اما در تمام هفت سال یک قطعه از من اجرا نشد. چندی قبل هم خانه‌ی موسیقی پیشنهاد داد تا تعدادی از قطعاتم توسط ارکستر اجرا شود؛ من اسفند ماه پارتیتورها را تحویلِ آنها دادم و وقتی دیدم خبری نیست به خانه‌ی موسیقی گفتم؛ آنها را سریع پس بگیرید. در حال حاضر ارکستر سمفونیکِ تورنتو، دو بار از من درخواست کرده تا به آنجا بروم که احتمالا به همراه ارسلان خواهیم رفت. ارکستر سمفونیک لندن هم با من مکانبه دارد و احتمالا تعدادی از آثارم توسط آن ارکستر اجرا می‌شود.

  • فکر می‌کنید دلیلِ احتراز اجرای آثار آهنگسازان ایرانی توسط ارکستر چیست؟

چون اجرای آثار آهنگسازان کلاسیک، کار‌ آسان‌تری است؛ شما می‌توانید به راحتی کار آهنگسازانِ کلاسیک را اجرا کنید؛ کافی است تنها ریتم اول را بلد باشید؛ اما وقتی کار جدید را به ارکستر می‌دهید شاید یک سال طول بکشد تا رهبر با آن آشنا شود و بتواند نوازندگان را هدایت کند.

  • استاد شما به آهنگسازهای جوان اعتقاد دارید؟ یعنی فکر می‌کنید در نسلِ جدید در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک کسانی هستند که آثارِ ارزشمندی خلق کرده باشند؟  

حتما هستند؛ اما من نمی شناسم، چون نه کارشان معرفی می‌شود و نه اجرا و منتشر؛ به هر حال باید به نسلِ جوان امیدوار بود،‌ نمی‌شود که فقط به گذشته فکر کرد؛ جوانان باید در عرصه‌ی موسیقی فعال شوند، جوانانی که من امیدوارم خیلی زود به فکر موسیقی ملی ایران باشند.

  • گویا شما علاقه‌ی بسیاری به موسیقی ملی دارید.

ببینید وقتی می‌گوییم موسیقی ملی ایران همه فکر می کنند که مثلِ گل ها بزنید، در حالی‌که موسیقی ملی ایران می تواند از تم‌ها و الگوهای کشور خودمان با تکنیک‌های جهانی استفاده کند؛ حتی آهنگسازان «اولترا مدرن» هم می توانند از این الگوها بهره بگیرند.  من در بسیاری از آثارم، کارهای مدرنی کرده‌ام؛ اما مخاطب احساس می‌کند ملودی آشنایی شنیده است. با جرأت می توانم بگویم در این سال‌ها از موسیقی ملی ایران یک کار با تکنیک ارزشمند اجرا نشده – یا لااقل من ندیده‌ام- می‌توان به آثار روح الله خالقی و دیگر بزرگانِ آن دوران اشاره کرد که در زمانِ خودشان بزرگ‌ترین آهنگسازان و موسیقی‌دانانِ ایران بوده است؛ ولی دیگر نمی‌توانیم تنها به آنان اکتفا کنیم.

  • آقای کامکار، با تمام دغدغه‌ای که شما نسبت به موسیقی کلاسیک دارید، وضعیت ارکستر سمفونیک را چطور ارزیابی می‌کنید؟

نظرم را گفتم و تاکید می‌کنم کسانی مثل ایرج صهبایی، منوچهر صهبایی، لوریس چکناواریان، فرهت، نصیر حیدریان و بسیاری دیگر که من نمی‌شناسم، رهبران خوبی هستند که متاسفانه به کار گرفته نمی‌شوند. به نظر من یکی از مهم ترین وظیفه های بنیاد رودکی این است که به موسیقی ملی ایران توجه کنند؛ اما حالا اتفاقاتی می‌افتد که من نمی‌دانم از طرف چه کسانی است؟ این فاجعه است که ماشین روی صحنه می‌آورند.

  • مشخصا درباره‌ی آقای «رهبری» که ارکستر در زمانِ‌شان وضعیتِ خوبی داشت و همه متفق القول بودند که ایشان از نظر موسیقایی می تواند تأثیرات مثبتی بگذارد؛ ولی حاشیه‌ها و اتفاقات عجیب و غریبی افتاد که واقعاً به ضرر ارکستر سمفونیک تمام شد.

اولین کسانی که با آقای مرادخانی صحبت و کمک کردند که آقای «رهبری» به ایران بیاید من و ارسلان و آقای داود گنجه‌ای بودیم؛ نمی‌توانم بگویم چقدر؟ هزار برابر بیشتر از این افرادی که حالا خودشان را دایه‌ی او می‌دانند؛ اگر یادتان باشد ما تمام نوازندگان را در جلسه‌ای در ارشاد دعوت کردیم و من از همه‌شان ممنونم؛ چون به خاطر صحبت‌های ما همه آمدند، از پیر و جوان و  با اشتیاق کار کردند و اولین کنسرتشان هم  که سمفونی نهم بتهوون بود، بی‌نظیر اجرا شد. من همیشه گفته‌ام «علی رهبری» موزیسین بسیار خوبی است، موزیک بلد است و به کارش وارد؛ خود آقای رهبری هم می‌دانند که من هیچ زمانی منکر این مساله نشدم؛ ایشان رهبر بسیار منضبطی هم هست که این ماجرا هم قابل احترام است؛ اما وقتی شما به نوازندگان ارکستر می‌گویید باید سر ساعت باید بیایید، هیچ جایی نباید بروید کار کنید، این کار را باید انجام دهید و آن کار را نه،  هر روز باید تمرین کنید؛ باید در مقابل آنها را از نظرِ مالی،‌ تامین کنید تا بتوانند اجاره ی منزل، مهد کودک بچه و… را پرداخت کنند؛ اگر این مساله نباشد؛ او مجبور است برود سر ضبط یا در آموزشگاه درس بدهد، در چنین شرایطی تنها می‌توانید توقع داشته باشید که بتواند کار را خوب اجرا کند؛ به همین خاطر بود که ایشان با نوازنده‌ها مشکل پیدا کرد. مسأله ی دوم دخالت کردنِ ایشان در اموری بود که هیچی ربطی به رهبر ارکستر ندارد و وظیفه ی او نیست. مساله‌ی دیگر تبلیغات بسیار  زیاد برای خودش بود. این که می گویم بسیار زیاد یعنی به شکلی غیرعادی . ایشان صدها بار گفته است که من مثلاً ارکستر مالاگا را رهبری کرده ام. خب شما یکی، دو بار گفتید و  تمام سایت ها نوشتند و تمام ایران مطلع شدند؛ دیگر تکرار آن چه فایده‌ای دارد؟  آقای رهبری با دانش موسیقایی که دارد احتیاجی به تبلیغ ندارد؛ مگر آقای محمدرضا شجریان برای خوانندگی اش نیاز به تبلیغ دارد؟‌ به تازگی هم که مدام روی «وطن‌پرستی» ایشان تبلیغ می‌شود، اولاً هر ایرانی، ایران را دوست دارد این ویژگی مهمی نیست؛ بعد اگر ایشان تا این اندازه ایران را دوست دارد؛ چرا در این سال‌ها ایران نماند؟ چرا در همین کنسرتِ اخیرش در ترکیه از نام ایرانی‌اش استفاده نکرد؟ بعد شما تا به حال دیده‌اید کسی  در خارج  از ایران کنسرت بگذارد و یک سری آدم را در ایران دعوت کند که کنسرت را ببینند؟ مگر سی‌دی این اثر منتشر نمی‌شود؟ پس این همه هزینه برای دعوت از مهمانان چه معنایی دارد؟ من همچنان امیدوارم ایشان دوباره رهبر ارکستر در ایران شود؛ چون در کار خود وارد است و بسیار برای رشد و تعالی ارکستر سمفونیک مناسب ؛ به شرط آنکه این مشکلات را برطرف کند. این کارها در شان ایشان نیست.

  • شاید چون ایشان سال‌ها در ایران نبود و با مناسباتِ اینجا آشنایی نداشتند.

ما بارها این مسایل را به ایشان گفتیم. شما نمی‌توانید حتی فکر کنید آقای داوود گنجه‌ای چه کمک‌هایی به او کرد؛ البته من باز تاکید می‌کنم ایشان هنرمند لایقی است و برای ارکستر سمفونیک می‌توانند بسیار مفید باشد.

  • بنیاد رودکی شورای مشورتی ندارد؟

یک سال پیش با آقای صفی پور جلسه داشتم و ایشان به من گفتند شما کمک می‌کنید؟‌ گفتم من هر کاری در راستای اصلاح باشد، انجام می‌دهم که تا حالا خبری نشده است.

  • آقای کامکار شما همواره به رسانه‌ها نیز نقد دارید. چرا؟

چون هیچ محلی برای نقد کارها و آدم‌ها در آن وجود ندارد. من خوشحال می‌شوم کسی از کار من، ایراد حساب شده بگیرد؛ اما انتقاد باید تکنیکی باشد و به ناسزاگویی ختم نشود. زمانی که من «کجایید ای شهیدان خدایی» را ضبط کردم و برای یکی از دوستانم گذاشتم تا گوش کند؛ او پیشنهاد داد تا یک کلمه را طولانی‌تر اجرا شود؛ خب چون همسرم طلاهایش را فروخته بود و ارکستر ضبط شده بود، دیگر نتوانستم آن را تغییر دهم؛ اما خواننده آن کلمه را طولانی‌تر خوانده است؛ منظورم این است که نقد و نظر می‌تواند سازنده باشد؛  به شرطِ اصولی بودنش. از آن طرف چرا اهالی رسانه در مقابل خیلی چیزها سکوت می‌کنند؟ از چه می‌ترسند؟‌ از این می ترسید با شما مصاحبه نکنند؟ خب نکنند. باید دل و جرات داشته باشید . اگر من ادعا کنم الان در لس آنجلس خیابانی به اسم کامکار زدند شما باید این را جست و جو کنید و صحت و سقمش را درآورید. اگر آهنگسازی گفت من دیگر در ایران کنسرت نمی‌دهم و هزار کنسرت داد، باید در این زمینه از او بپرسید. من اگر روزگاری گفتم تلویزیون نمی‌روم؛ حتی اگر هزاران دلار هم بدهند باز نمی‌روم. هیچ تبصره‌ای هم ندارد. اگر رفتم باید از من سوال شود که چرا رفتید؟ یا باید از اینهایی که مدام کنسرت می‌گذارند و به فکر درآمد هستند؛ سوال شود که کنسرت خوب است دست شما هم درد نکند که کنسرت می‌دهید؛ اما هیچ به آموزش هم فکر کرده‌اید؟ مگر «اردشیر» یا «ارسلان» نمی‌توانند مدام کنسرت دهند؛ اما آنان دغدغه‌ی آموزش دارند.

  • و بالاخره درباره‌ی گروه موسوم به منتقدان چه نظری دارید؟

چند وقتِ پیش من در خانه نشسته بودم که گفتند جلسه آقای فخر الدینی و منتقدین در خانه‌ی هنرمندان برقرار است؛ با خودم گفتم خدای بزرگ آنجا کوچک است؛ چطور می‌خواهید ۹۰۰  منتقد را جا دهید؟ بعد دیدم که دو سه نفرشان آمده‌اند. من آماده بودم که غوغا راه بیاندازند؛ اما فقط یک نامه خواندند با اسم‌هایی که من بیشترشان را نمی‌شناختم.  من گفتم با هر انتقادی موافق هستم؛ خیلی هم خوشحال می‌شوم کسانی بیایند و کار را دست بگیرند؛ اما می‌توانند مشکل زنان موسیقی‌دان را حل کنند؟ یا کنسرت در شهرستان‌ها را؟ اگر می‌توانند همین فردا من خودم آنها را به جای آقای نوربخش می‌نشانم.  هیچ کسی کار نمی کند؛ فقط ایراد می گیرند. مگر آقای فخر الدینی دعوت نکرد که بیایید و حرف‌هایشان را بزنند؛ چرا نزدند؟‌ در انتخابات هم که شرکت نمی‌کنند؛ خب این چه معنایی دارد؟ باید منصفانه تر برخورد کرد. این منقدین باید بیایند کمک کنند. در باز است و راه و چاره بگوئید. شما چه راه حلی ارایه داده‌اید که  آقای نور بخش مخالفت کرده است؟ به هر حال امیدوارم منتقدان در دور بعد در انتخابات شرکت کنند و پیروز شوند و تمام وعده‌هایشان را عملی کنند.

منبع : موسیقی ما

دانلود فیلم Truth Or Dare 2018

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر
دانلود فیلم Truth Or Dare 2018

دانلود رایگان فیلم Truth Or Dare 2018 با کیفیت FullHD

Download Movie Truth Or Dare 2018 High quality HD

دانلود فیلم جرات یا حقیقت ۲۰۱۸ با لینک مستقیم

تریلر فیلم اضافه شد

کیفیت ۴۸۰p اضافه شد

کیفیت ۷۲۰p اضافه شد

خلاصه داستان فیلم:

جرات یا حقیقت ، فیلمی ترسناک و مهیج محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی جف وادلو می‎باشد. در خلاصه داستان این فیلم آمده است ، گروهی تصمیم به انجام بازی جرات یا حقیقت می‎گیرند تا کمی سرگرم شوند. اما پس از مدتی متوجه می‎شوند که این فقط یک بازی عادی نیست و دارای رازهای ترسناکی می‎باشد که…

ترسناک | ماجراجویی | هیجان انگیز |

۴۸۰p Web-dl – 720p Web-dl

آمریکا

/۱۰۰

4.7 از ۱۰ – میانگین رای ۸۲۹۹ نفر

Jeff Wadlow

Lucy Hale, Tyler Posey, Landon Liboiron, Violett Beane

کانال تلگرام فیلم ها
دانلود کیفیت ۴۸۰ ( زبان اصلی )
دانلود کیفیت ۷۲۰ ( زبان اصلی )
دانلود زیر نویس

پخش آنلاین دانلود فیلم Truth Or Dare 2018

دانلود فیلم Truth Or Dare 2018

لینک کوتاه مطلب

https://filmha.co/?p=6537

دانلود فیلم The Apparition 2018

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر
دانلود فیلم The Apparition 2018

دانلود رایگان فیلم The Apparition 2018 با کیفیت HD

Download Movie The Apparition 2018 High quality HD

دانلود فیلم ظهور ۲۰۱۸ با لینک مستقیم

تریلر فیلم اضافه شد

کیفیت ۴۸۰p اضافه شد

کیفیت ۷۲۰p اضافه شد

کیفیت ۱۰۸۰p اضافه شد

خلاصه داستان فیلم:

در خلاصه داستان این فیلم ماجرایی و رازآلود آمده است ، یک روزنامه‎نگار ماجراجو به نام ژاک مایانو توسط واتیکان به روستایی فرستاده می‎شود تا در مورد شایعه‎ای که در آنجا شنیده شده است ، تحقیقاتی را انجام دهد. اما…

درام | ماجراجویی | معمایی |

۴۸۰p Web-dl – 720p Web-dl – 1080p Web-dl

فرانسه

/۱۰۰

6.7 از ۱۰ – میانگین رای ۱۶۴ نفر

Xavier Giannoli

Vincent Lindon, Galatea Bellugi, Anatole Taubman, Bruno Georis

کانال تلگرام فیلم ها
دانلود کیفیت ۴۸۰ ( زبان اصلی )
دانلود کیفیت ۷۲۰ ( زبان اصلی )
دانلود کیفیت ۱۰۸۰ ( زبان اصلی )
دانلود زیر نویس

پخش آنلاین دانلود فیلم The Apparition 2018

دانلود فیلم The Apparition 2018

لینک کوتاه مطلب

https://filmha.co/?p=6541

قهرمان سلیمانی: اجرای ارکستر سمفونیک در بخش فرهنگ و روابط ایران و روسیه بسیار ارزنده و بزرگ است

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسکو می‌گوید در فضای تازه بین‌المللی آنچه کمک به پیدا کردن جایگاه اصلی ایران خواهد کرد، اتکا به حوزه فرهنگ است.

قهرمان سلیمانی رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسکو درباره روابط فرهنگی میان فرهنگ و روسیه، گفت: آنچه امروز در مبحث ارتباطات میان کشور ما و دیگر کشورها طی ۱۰۰ سال اخیر، با توجه به دادوستد و آمدورفت هیئت‌ها در زمینه‌های مختلف به شکل رایج وجود داشت، در روسیه اتفاق نیفتاد که به جرات می‌توان گفت در تاریخ روسیه کار بزرگی بوده است. اهمیت آن به این جهت است که خود روسیه جزو کانون‌های بزرگ هنر جهان اعم از موسیقی ادبیات تئاتر و… محسوب می‌شود. مکتب‌های هنری بزرگ زیادی در دنیا بنام روس‌هاست و بیشتر این فضاها کمابیش در فضای فرهنگی هنری ایران نیز شناخته‌شده هستند. به‌عنوان مثال اکثر ایرانی‌هایی که مطالعه فرهنگی دارند به‌طور حتم آثار نویسندگان شناخته‌شده روسیه را مطالعه کرده و با آن آشنایی کامل دارند و این مسئله تنها به کشور ما ختم نشده و کل جهان با این آثار برجسته روسی آشنایی دارند.

او ادامه داد: در این سو ما یک سری قابلیت‌هایی داریم که برای روس‌ها جالب است. به‌عنوان مثل خیام یک چهره ادبی فرهنگی در ایران است که تا به امروز ۵۰ بخش از رباعیات او به روسی ترجمه شده و در این در حالی است که هیچ متنی در زبان فارسی منهای متون مقدس، این رکورد را به دست نیاورده‌ است. روس‌ها با خیام زندگی می‌کنند و این خود نشانه خوبی است که باعث ایجاد یک شبکه ارتباطات ساماندهی شده است، چرا که در سال‌های اخیر بیشتر ارتباطات ما با این کشور با محوریت سیاست بوده است و کمتر شاهد سهم فرهنگ به اندازه بقیه بوده‌ایم، اما اتفاقی که قرار است توسط ارکستر سمفونیک به انجام برسد در بخش فرهنگ و روابط دو کشور بسیار ارزنده و بزرگ است، به‌طوری که قابلیت این را دارد که دو ملت را بیش از پیش به هم نزدیک کند.

سلیمانی همچنین درباره دستاورد این برنامه، گفت: به‌طور حتم اعتقاد دارم چهره واقعی ایران همین برنامه‌های فرهنگی است که ما در تدارک آن هستیم. چهره‌های که در اذهان وجود دارد مخدوش است. چهره واقعی ایران مولانا حافظ خیام و… است که امکان ارتباط ما با جهان در قرن‌ها میسر کرده و این نشان‌دهنده این است که ایران حرفی برای گفتن داشته و در طی زمان زوال نپذیرفته و به‌صورت همیشگی باقی خواهد ماند. به نظر من ایران می‌تواند در سراسر جهان با زبان فرهنگ و هنر حرفی برای گفتن داشته باشد.

رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسکو در پایان درباره اهداف اصلی این برنامه‌ها بیان کرد: در فضای تازه بین‌المللی آنچه کمک به پیدا کردن جایگاه اصلی ایران خواهد کرد اتکا به حوزه فرهنگ است. من معتقدم تمام مسائل و اختلافات از رهگذر گفت‌وگو قابل حل است. این صرفاً از رهگذر هنر قابل حل شدن است. در واقع فرهنگ کمک زیادی به حل این مسئله می‌کند. در نتیجه فکر می‌کنم ضرورتاً باید به این حوزه توجه زیادی شده و ما آن را در دستور کار قرار بدهیم. روسیه یک کشور با سابقه فرهنگی هنری درخشان بود که در مقایسه با فرهنگ ایران قابلیت هم‌زبانی در تمامی زمینه‌ها را دارد.

منبع : موسیقی ما

دعوت از اعضای تیم ملی برای حضور در کنسرت

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

منتخب اعضای ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر ملی ایران با حضور در سفارت جمهوری اسلامی ایران در فدراسیون روسیه با سفیر ایران و وزیر ورزش و جوانان دیدار کردند.

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا اعزامی به جام جهانی، در ابتدای این برنامه سفیر ایران ضمن تبریک پیروزی ایران در مقابل مراکش گفت که در این شادی بی تردید ارکسترها هم تاثیر بسزایی داشتند.

مهدی سنایی با اشاره به مکالمه‌ای که اخیرا با دکتر جواد دکتر ظریف (وزیر امور خارجه ایران) بیان کرد: آقای وزیر گفتند سلام و تبریک و تشکرشان را هم به شما ابلاغ کنم.

او ادامه داد: من به عنوان یک نفر هر وقت صدای ایران و ای ایران و سرودهای ایرانی می‌آید لذت می‌برم با نوای سالار عقیلی خیلی وقت‌ها اشک در چشمانم جاری شده است. یادمان نرود ایرانی هستیم و باید ایران دوست باشیم.
سنایی سپس به بیان توضیحاتی درباره ساختمان ۲۰۲ ساله سفارت ایران پرداخت.

علی‌اکبر صفی‌پور – مدیر عامل بنیاد رودکی – نیز با بیان توضیحاتی درباره گروه موسیقی ایرانی که در مسکو حضور یافته و بیان اینکه کار خیلی خوب تیم ملی فوتبال و منتخب ارکسترها باهم پیوند خورد و ماندگار شد گفت که قرار است اجرای ارکسترها صدای صلح دوستی و مرام مردم ایران باشد.

او در ادامه صحبت‌های خود از وزیر ورزش و‌ جوانان درخواست کرد در صورت امکان برای روحیه‌دهی اعضای تیم ملی فوتبال ایران، آن‌ها برای تماشای اجرای ارکسترهای ایرانی در سالن کنسرواتوار چایکوفسکی حضور پیدا کنند.

صفی‌پور در توضیح این درخواست خود بیان کرد: اینگونه به رقبای خود می‌گوییم تیم ملی آنقدر آرام است که در کنسرت حضور پیدا کرده است.

مدیرعامل بنیاد رودکی در پایان صحبت‌های خود ابراز امیدواری کرد حمایت‌های اینچنینی از حوزه فرهنگ و‌هنر ادامه پیدا کند.

سپس محمد سلطانی‌فر – وزیر ورزش و جوانان- در سخنانی اظهار کرد: عید فطر و پیروزی را که با عظم و اراده ۸۰ میلیون نفر ایرانی حماسه‌آفرین شد را تبریک می‌گویم.

او ادامه داد: ما سه سال زحمت کشیدیم صعود مقتدرانه‌ای بع جام‌جهانی داشتیم بدون اینکه باخت داشته باشیم. اما در قرعه‌ای در ایم دشواری افتادیم. این تصور به وجود آمد تیم فوتبال ایران هیچ شانسی ندارد اما هیچ نیرویی نمی‌تواند مقابل عزم و اراده یک ملت بایستد.

سلطانی‌فر بیان کرد: قطعا دعای خیر مردم و مسوولان دست بهه دست هم داد که دل ۸۰ میلیون نفر شاد شود. آن شب ایران خندید و شاد شد این مهم‌ترین دستاورد بود که همه مردم ایران با هر دین و‌مذهب کنار هم ایسنادند و جشن و پایکوبی کردند.

او اضافه کرد: ما مصمم هستیم بتوانیم با این وحدت و هماهنگی از حریم وحدت کشور دفاع کنیم. تا همینجا صعود ما یک اتفاق بزرگ و پیروزی ما یک اتفاق بزرگتر بود. امیدوارم نتیجه گرفتن در بازی‌های بعدی این موفقیت را تکمیل کند.

سطلانی‌فر اظهار کرد: از زحمت مجموعه هنرمندان حاضر تشکر می‌کنم با ساختن سرود و اجرای آن به بازیکن‌ها روحیه دادند و کارشان واقعا م‌وثر بوده است. بازیکن‌ها اینکه می‌دانند جماعتی از هنرمندان به‌نام کشور در کنارشان هستند برایشان مغتنم و خوب است.

او‌ در پاسخ به درخواست صفی‌پور نیز توضیح داد: امشب تیم ملی تمرین بسیار مهمی را دارند. ما این موضوع را منعکس می‌کنیم که اگر بتوانند برنامه تمرینشان را جا به جا کنند. مهم‌تر اسن است که تکنیک‌های خود را مرور کنند.

منبع : موسیقی ما

منتخب ارکسترها در روسیه نواخت

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

دومین اجرای مجموعه منتخب ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر ملی در حالی برگزار شد که مخاطبان ایرانی با حضور در تالار کنسرواتوار چایکوفسکی مسکو از این اجرا استقبال کردند.

به گزارش خبرنگار مهر، دومین اجرای مجموعه منتخب ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی و ارکستر ملی به رهبری فریدون شهبازیان یکشنبه شب ۲۷ خرداد ماه در حالی برگزار شد که حضور مخاطبان ایرانی در تالار مجلل کنسرواتوار چایکوفسکی مسکو از نکات جالب توجه این اجرای زنده بود.

در دومین شب از اجرای این مجموعه که بعد از دیدار گروه با محمد سلطانی فر وزیر ورزش و جوانان و سنایی سفیر کشورمان در روسیه صورت گرفت، مجموعه منتخب ارکسترهای دولتی که به دعوت کنسرواتوار چایکوفسکی در کشور روسیه به سر می برد ضمن اجرای قطعاتی از آثار آهنگسازان روسی چند قطعه از آثار آهنگسازان ایرانی از جمله حشمت سنجری، حسین دهلوی، احمد پژمان و شهرداد روحانی به اجرای چهار قطعه با کلام و بی کلام ایرانی دیگر با مضمون ملی میهنی به آهنگسازی شهرداد روحانی، فریدون شهبازیان و بابک زرین پرداختند. سالار عقیلی نیز همچون اولین اجرای این گروه در سن پترزبورگ به عنوان خواننده قطعات باکلام حضور داشت.

شهرداد روحانی در بخش های این کنسرت ضمن ارایه توضیحاتی از روند انعقاد تفاهمنامه بنیاد فرهنگی هنری رودکی با کنسرواتوار چایکوفسکی برای اجرای چند برنامه موسیقایی در ایران و روسیه از روند تولید چهار قطعه بی کلام و با کلام مجموعه ارکسترها به مناسبت همزمانی حضور این گروه در روسیه با جام جهانی فوتبال سخن گفت و پس از آن از حضور تماشاگران ایرانی و غیرایرانی حاضر در سالن و میزبان روسی برای مهمان نوازی شان قدردانی کرد.

دومین کنسرت مجموعه منتخب ارکسترها در تالار مجلل کنسرواتوار چایکوفسکی در حالی برگزار شد که ظهر روز برگزاری کنسرت علی اکبر صفی پور مدیرعامل بنیاد رودکی در ضیافت ناهار سفیر کشورمان در روسیه به وزیر ورزش پیشنهاد داده بود در صورت امکان شرایطی فراهم شود تا تعدادی از اعضای تیم ملی فوتبال کشورمان از این کنسرت دیدن کنند که به دلیل برگزاری جلسه اعضای تیم ملی فوتبال این امکان میسر نشد. البته هنوز این احتمال وجود دارد که در سومین کنسرت پیش رو در شهر کازان روسیه شرایطی فراهم شود تا در صورت اجازه کادر فنی تعدادی از بازیکنان از کنسرت دیدن کنند.

کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو یکی از مراکز مهم تحصیلات عالی حوزه موسیقی در کشور روسیه است که در سال ۱۸۶۶ تاسیس شده و گفته می شود پس از کنسرواتوار سن پترزبورگ قدیمی ترین کنسرواتوار روسیه است. البته نام اصلی این کنسرواتوار در ابتدا «کنسرواتوار سلطنتی مسکو» بود که از سال ۱۹۴۰ به نام پیتور ایلیچ چایکوفسکی تغییر نام داد.

منتخب ارکسترهای دولتی بامداد دوشنبه ۲۸ خرداد ماه مسکو را به مقصد کازان محل بازی تیم ملی فوتبال کشورمان مقابل تیم ملی فوتبال اسپانیا ترک می کند.

منبع : موسیقی ما

گزارش مدیر کل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از روند فعالیت های ارکسترهای دولتی در روسیه

۲۸ خرداد ۱۳۹۷
بدون نظر

مدیر کل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ضمن ارایه گزارشی از روند فعالیت های ارکسترهای دولتی در روسیه از مکانیزم انتخاب دبیر جشنواره موسیقی فجر در دوره بعدی سخن گفت.

به گزارش خبرنگار مهر، علی ترابی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی در حاشیه اجرای منتخب ارکسترهای دولتی در کنسرواتوار چایکوفسکی مسکو ضمن قدردانی از حضور گروه اجرایی این کنسرت در جمع خبرنگاران گفت: پروژه اجراهای ارکستر سمفونیک واقعا کار فشرده ای بود زیرا انتخاب و تولید قطعات سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران و اجرای آنها در حاشیه جام جهانی فوتبال پروژه سنگینی است.

وی با اشاره به عملکرد بنیاد رودکی در اجرای این طرح افزود: درباره کلیت این آثار و کنسرت‌ها نظرات و سلایق افراد متفاوت بود ولی از این تجربه می‌توان برای برنامه‌های بعدی استفاده کرد و برای ارکسترها برنامه‌های بزرگ تر و بهتری در نظرگرفت.

ترابی در پاسخ به یکی از خبرنگاران درباره معرفی دبیر جشنواره موسیقی فجر دوره بعدی توضیح داد: یک سوال وجود دارد و آن هم این است که چرا جشنواره موسیقی فجر پس از این همه دوره‌های متوالی هنوز یک آیین نامه مدون و درست ندارد. بر این مبنا آیین نامه‌ای برای جشنواره موسیقی فجر نوشته شده بود ولی وقتی من وارد دفتر موسیقی شدم، احساس کردم که این آیین نامه پیشنهادی آن چیزی نیست که بتواند پاسخگوی اهالی موسیقی و صنف باشد بنابراین با چندین گروه کارشناسی جلسات مختلفی درباره تدوین این آیین نامه وقت گذاشتیم و با اکیپ‌های متخصص در این حوزه سعی کردیم که شکل این آیین نامه را به استاندارد نزدیک‌تر کنیم.

مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد افزود: نسخه نهایی به دفتر وزیر و معاون هنری ارسال و نقطه نظرات این مجموعه‌ها نیز در آیین نامه اتخاذ شد. حتی در مقطعی آن را روی سایت دفتر موسیقی منتشر کردیم تا افراد مختلف درباره آن اظهارنظر کرده و ایرادهای کار کمتر شود. همه این مراحل به اتمام رسیده و من فکر می‌کنم که این آیین نامه هفته آینده منتشر خواهد شد که بر مبنای آن دبیر جشنواره امسال انتخاب خواهد شد.

ترابی تاکید کرد: برای انتخاب دبیر جشنواره موسیقی فجر چندین نفر از دبیران و کارشناسان دانشگاه‌های معتبر موسیقی و اهالی موسیقی دعوت خواهند شد تا دور هم جمع شوند و طی جلساتی دو گزینه به معاونت هنری اعلام کنند که از بین این دو گزینه یک گزینه با انتخاب معاونت هنری برای این سمت انتخاب خواهد شد. البته رویه انتخاب دبیر جشنواره امسال به شکل گذشته بر اساس انتخاب واحد معاونت هنری یا رییس دفتر موسیقی انجام می گیرد.

وی که در حال حاضر در روسیه محل برپایی مسابقات جام جهانی فوتبال است با اشاره به علاقه مندی های فوتبالی خود گفت: من در دوران نوجوانی خیلی فوتبال بازی می‌کردم و همه آنهایی که من را از نزدیک می شناسند، می‌دانند که از بچگی استقلالی بوده و هستم. البته سال های زیادی‌ است که دیگر مطلقا فوتبال نمی‌بینم و می توانم بگویم دو روز قبل که برای دیدن بازی ایران و مراکش به استادیوم رفتم، فضای غریبی برایم داشت چون قبلا خیلی زیاد به استادیوم می‌رفتم و در سال های اخیر رویه ای متفاوت داشته ام و فقط اخبار فوتبال را دورادور پیگیر هستم اما باید به طور کلی بگویم که غیر از تیم ملی کشورمان، تیم ملی فوتبال آلمان را خیلی دوست دارم.

ترابی در پایان گفت: درباره پیش بینی دو بازی دیگر ایران در جام جهانی روسیه هم فقط در این حد می توانم بگویم که امیدوارم این خاطره خوب بازی با مراکش که همه مردم ایران را خوشحال کرد، خراب نشود و با یک نتیجه قابل قبول تیم ایران زمین مسابقه را ترک کند. روز قبل از بازی با مراکش من امیدوارم بودم که بازی مساوی شود و حتی تا دقیقه ۸۹ هم به شدت آرزو می کردم این اتفاق بیفتد ولی بعد از گل برتری ایران، فضا خیلی فرق کرد و این برد خیلی لذت بخش بود.

منبع : موسیقی ما